Busquets przedłuża umowę do 2015 roku
Pomocnik FC Barcelony, Sergio Busquets dziś rano podpisał kontrakt, który wiąże go z klubem do 2015 roku. Jest także możliwość przedłużenia umowy na podstawie rozegranych meczów w ostatnim sezonie.
Sandro Rosell i Sergio Busquets spotkali się dziś rano w siedzie klubu, w celu złożenia podpisu przez zawodnika. Umowa gwarantuje, że gracz zatrzyma się na Camp Nou co najmniej do czerwca 2015 roku i że może być automatycznie przedłużona o kolejny sezon w oparciu o liczbę rozegranych spotkań w ostatnim sezonie kontraktu.
Warto nadmienić, że klauzula wykupu wzrosła z 80 do 150 milionów euro. 22-letni Sergio Busquets dołączył do pierwszego zespołu na początku sezonu 2008/2009. Od tego czasu bardzo szybko odnalazł się w drużynie i regularnie występuje w zespole dowodzonym przez Pepa Guardiolę.
Pomocnik FC Barcelony, Sergio Busquets dziś rano podpisał kontrakt, który wiąże go z klubem do 2015 roku. Jest także możliwość przedłużenia umowy na podstawie rozegranych meczów w ostatnim sezonie.
Sandro Rosell i Sergio Busquets spotkali się dziś rano w siedzie klubu, w celu złożenia podpisu przez zawodnika. Umowa gwarantuje, że gracz zatrzyma się na Camp Nou co najmniej do czerwca 2015 roku i że może być automatycznie przedłużona o kolejny sezon w oparciu o liczbę rozegranych spotkań w ostatnim sezonie kontraktu.
Warto nadmienić, że klauzula wykupu wzrosła z 80 do 150 milionów euro. 22-letni Sergio Busquets dołączył do pierwszego zespołu na początku sezonu 2008/2009. Od tego czasu bardzo szybko odnalazł się w drużynie i regularnie występuje w zespole dowodzonym przez Pepa Guardiolę.
Tagi:
FC Barcelona
Przełom na linii Barça - Alves
Daniel Alves i jego agent spotkali się z przedstawicielami FC Barcelony by uzgodnić warunki przedłużenia kontraktu. Jak donosi RAC1, Brazylijczyk nareszcie zgodził się na zarobki poniżej poziomu Xaviego i Iniesty.
Alves wraz ze swoim przedstawicielem, Joaquinem Macanásem, spotkali się z włodarzami Barçy w sprawie dotyczącej odnowienia kontraktu. Najnowsza propozycja ze strony Blaugrany jest taka, że brazylijski prawy obrońca będzie zarabiał nieco mniej aniżeli Xavi Hernández i Andrés Iniesta. Teraz zawodnik musi jedynie zaakceptować oficjalną ofertę ze strony katalońskiego klubu.
Jest to pierwsze zorganizowane spotkanie, aby zatrzymać w Barçy Alvesa. Przez wiele miesięcy Dani oddalał się od Dumy Katalonii, a to za sprawą niechęci dotyczącej zarobków, a także wysokich pieniędzy, jakie oferował mu Manchester City.
Daniel Alves i jego agent spotkali się z przedstawicielami FC Barcelony by uzgodnić warunki przedłużenia kontraktu. Jak donosi RAC1, Brazylijczyk nareszcie zgodził się na zarobki poniżej poziomu Xaviego i Iniesty.
Alves wraz ze swoim przedstawicielem, Joaquinem Macanásem, spotkali się z włodarzami Barçy w sprawie dotyczącej odnowienia kontraktu. Najnowsza propozycja ze strony Blaugrany jest taka, że brazylijski prawy obrońca będzie zarabiał nieco mniej aniżeli Xavi Hernández i Andrés Iniesta. Teraz zawodnik musi jedynie zaakceptować oficjalną ofertę ze strony katalońskiego klubu.
Jest to pierwsze zorganizowane spotkanie, aby zatrzymać w Barçy Alvesa. Przez wiele miesięcy Dani oddalał się od Dumy Katalonii, a to za sprawą niechęci dotyczącej zarobków, a także wysokich pieniędzy, jakie oferował mu Manchester City.
Tagi:
FC Barcelona
City oferuje Alvesowi 9,5 mln rocznie!
W Manchesterze zacierają ręce po wiadomościach, jakie napływają z Barcelony. Każde spotkanie pomiędzy działaczami Dumy Katalonii, a samym zawodnikiem, tworzy nowy rozdział, po którym następuje serial, w którym Manchester City poluje na Brazylijczyka Daniego Alvesa.
City, w rękach arabskich szejków, ma stać się najpotężniejszym klubem w angielskiej Premier League. Z ekonomicznego punktu widzenia wydaje się, że zasilenie szeregów The Citizens byłoby najlepszą opcją dla Alvesa, mimo że Chelsea Londyn i Manchester United również mogą złożyć swoje oferty.
Manchester City, według niektórych źródeł, poczynił już pierwsze kroki ku kupnu prawego obrońcy Dumy Katalonii, oferując osiem milionów funtów za sezon (około 9,4 mln euro), a także jest gotowy zapłacić Barcelonie za transfer 22 miliony funtów, czyli 25.800.000 euro.
Warto nadmienić, że obecna umowa Daniego Alvesa z katalońskim klubem kończy się w czerwcu 2012 roku. W teorii, Barcelona chce, aby kontrakt przez Brazylijczyka został wypełniony, ale logicznie rzecz biorąc, jedynym sposobem, dzięki któremu do kasy klubowej wpadnie trochę pieniędzy, będzie sprzedanie Alvesa latem tego roku.
W Manchesterze zacierają ręce po wiadomościach, jakie napływają z Barcelony. Każde spotkanie pomiędzy działaczami Dumy Katalonii, a samym zawodnikiem, tworzy nowy rozdział, po którym następuje serial, w którym Manchester City poluje na Brazylijczyka Daniego Alvesa.
City, w rękach arabskich szejków, ma stać się najpotężniejszym klubem w angielskiej Premier League. Z ekonomicznego punktu widzenia wydaje się, że zasilenie szeregów The Citizens byłoby najlepszą opcją dla Alvesa, mimo że Chelsea Londyn i Manchester United również mogą złożyć swoje oferty.
Manchester City, według niektórych źródeł, poczynił już pierwsze kroki ku kupnu prawego obrońcy Dumy Katalonii, oferując osiem milionów funtów za sezon (około 9,4 mln euro), a także jest gotowy zapłacić Barcelonie za transfer 22 miliony funtów, czyli 25.800.000 euro.
Warto nadmienić, że obecna umowa Daniego Alvesa z katalońskim klubem kończy się w czerwcu 2012 roku. W teorii, Barcelona chce, aby kontrakt przez Brazylijczyka został wypełniony, ale logicznie rzecz biorąc, jedynym sposobem, dzięki któremu do kasy klubowej wpadnie trochę pieniędzy, będzie sprzedanie Alvesa latem tego roku.
Tagi:
FC Barcelona
Barcelona - Real Betis 5-0 Highlights & Goals HD 12-01-2011
http://fcbarcelona.bloblo.pl/film/26451#film
http://fcbarcelona.bloblo.pl/film/26451#film
Tagi:
FC Barcelona
Lionel Messi otrzymał Złotą Piłkę dla najlepszego piłkarza 2010 roku. Argentyńczyk zostawił w pokonanym polu dwóch kolegów z Barcelony, a jednocześnie faworytów do zdobycia trofeum, Xaviego i Andresa Iniestę. Z pewnością to duża niespodzianka gali w Zurychu.
Tagi:
FC Barcelona
FC BARCELONA - DEPORTIVO LA CORUNA 4:0 08.01.2011
http://fcbarcelona.bloblo.pl/film/26356#film
http://fcbarcelona.bloblo.pl/film/26356#film
Tagi:
FC Barcelona
Oceny zawodników Barçy za 2010 rok
Dziennikarze hiszpańskiej Marki postanowili podsumować mijający rok i z tego powodu wystawili noty każdemu graczowi Barcelony. Może i nie zdobyli potrójnej korony, a co dopiero sześciu trofeów, ale to właśnie rok 2010 przeszedł do historii jako ten najlepszy. Katalończycy wygrali Superpuchar Hiszpanii po dwumeczu z Sevillą, a kibice na długo zapamiętają „la manitę”, czyli zwycięstwo 5:0 z Realem Madryt. Jest to rok Messiego i Xaviego, ale także Valdésa, Piqué, Pedro oraz Pepa Guardioli.
Víctor Valdés (9) - w dalszym ciągu nabiera cenne doświadczenie. Chce ponownie sięgnąć po Trofeum Zamora, a jego rok 2010 jest rekordowy wśród wszystkich bramkarzy na Starym Kontynencie. Niewielu już wątpi, że Valdés należy do TOP5 bramkarzy na globie. I za to jest mistrzem świata.
Dani Alves (8) - skrzydłowy Blaugrany jest rozumiany przez pryzmat brazylijskiej piłki. Gra Messiego zmieniła się na przestrzeni ostatnich sezonów właśnie po przybyciu Alvesa, który jest wspaniałym i wybitnym prawym obrońcą.
Gerard Piqué (9) - stoper drużyny posiada wszystkie ważne aspekty gry: jest szybki, dobrze kontroluje piłkę, walczy w powietrzu. Dla Piqué był to niesamowity rok: mistrzostwo świata i zostanie liderem obrony Dumy Katalonii. Dojrzewa.
Carles Puyol (8) - kapitan zespołu mimo swojego wieku gra dalej tak, jakby był ubezpieczony na życie. Z biegiem lat stopniowo traci grunt pod nogami, ale dziś nikt nie ma wątpliwości co do jego wydajności. Jest wzorem dla młodych zawodników, choć jego największym zagrożeniem są kontuzje mięśni i coraz mniejsza szybkość.
Xavi Hernàndez (10) - styl Xaviego charakteryzuje całą Barceloną. Nikt nie jest lepszym przykładem na świetność Barcelony. Nawet problemy ze ścięgnem Achillesa nie zmniejszyły jego szans na zdobycie Złotej Piłki.
David Villa (8) - El Guaje nie rozpoczął dobrze przygody z Barceloną. Miał złą passę, jak wszyscy zawodnicy na początku sezonu, ale teraz decyduje o dynamice zespołu. Była gwiazda Valencii gra obecnie więcej na lewej stronie, co nie przeszkadza mu w rozgrywaniu i wykańczaniu akcji. Stał się także najlepszym partnerem dla Messiego.
Andrés Iniesta (9) - jego zmęczenie było najbardziej widoczne na początku 2010 roku, ale wykonanie zadania, jakim było zdobycie Mistrzostwa Świata w RPA, otworzyło mu drogę do chwały. Teraz najczęściej gra w ustawieniu z Busquetsem i Xavim, a gra Barçy nabrała pewnej jasności. Tylko grać, grać i strzelać gole.
Bojan Krkic (6) - jego celem jest posiadanie miana wielkiego talentu rodem z La Masíi. Guardiola dał mu dość dużo szans w spotkaniach ligowych, jak na razie jego gra jest gorsza od oczekiwań, ale trzeba wspomnieć o czterech golach jego autorstwa.
Leo Messi (10) - maszyna idealna, pod każdym względem niesamowita. 58 bramek zdobytych w kończącym się już 2010 roku mówią same za siebie. Wisienką na torcie miało być odniesienie sukcesu na Mistrzostwach Świata, jednak te plany nie wypaliły. Kandydat do zdobycia pożądanej Złotej Piłki ma dopiero 23 lata, a zdobył już prawie wszystko, co możliwe jest do zdobycia. Megacrack.
Jeffren (5) - grał w ostatnich minutach kilku spotkań, ale i tak pokazał się z dobrej strony. Zapamiętany będzie z upokorzenia Realu Madryt, kiedy to w pamiętny wieczór na Camp Nou ustalił wynik na 5:0. W przyszłości powinien być czołowym zawodnikiem Dumy Katalonii.
José Manuel Pinto (5) - cień Valdésa jest bardzo długi. Guardiola nie dawał mu za wiele szans, ale gdy już je otrzymywał, to spisywał się jak najlepiej.
Javier Mascherano (6) - miał za zadanie zastępować perfekcyjnie grającego Busquetsa. Trochę czasu zajmie przystosowywanie się do stylu Barcelony po kilku latach gry w Liverpoolu, ale powoli zbliża się do zespołu. Prawdą jest, że czegoś trzeba oczekiwać od tego piłkarza, który w końcu kosztował 22 mln euro...
Seydu Keita (6) - gracz, który nie wykorzystał największej ilości szans spośród wszystkich rezerwowych. Powoli staje się tylko alternatywną za zawodników, którzy doznali kontuzji, albo narzekają na brak formy. Reprezentant Mali to już całkiem inny piłkarz, z jednym trafieniem na koncie.
Sergio Busquets (9) - w dalszym ciągu rozwija się jak zawodnik światowej klasy. Inteligentny, błyskotliwy taktycznie, daje równowagę drużynie i zarazem kreuje grę, pozwalając kolegom na dotarcie do pola karnego rywala. Przez niego przechodzi oś obrony i ataku Barçy.
Pedro Rodríguez (9) - wywalczył na dobre miejsce w podstawowej jedenastce. Jest on zakończeniem świetnej ofensywy z Messim i Villą w roli głównej. Jest jednym z niewielu piłkarzy na świecie, który w przeciągu dwóch sezonów wspiął się na najwyższy poziom futbolu.
Gabi Milito (5) - po raz kolejny kontuzje stoją mu na przeszkodzie. Argentyński stoper jest dalej zmiennikiem numer jeden Puyola lub Piqué. Wydaje się, że nawet Fontás ma więcej zaufania od Guardioli.
Maxwell (6) - gra Brazylijczyka przez ostatnie pół roku to żadna melodia. Musi poprawić się głównie w zadaniach defensywnych oraz zdetronizować Abidala na lewej stronie obrony, co da mu szansę na grę w większej ilości spotkań.
Adriano Correia (5) - jego suma odstępnego (około 10 milionów euro) nie jest adekwatna do gry na boisku i jest ostatnim rezerwowym na liście Guardioli. Ma za sobą ciężkie i trudne czasy.
Eric Abidal (7) - dobry sezon Francuza, na stałe „osiedlił się” na lewej stronie bloku defensywnego, ale czasem występuje jako środkowy obrońca. W tym roku popełnia mniej błędów niż w przeszłości, co pozwoliło mu zyskać ważne zaufanie i podziw u trenera.
Thiago Alcàntara (6) - syn Mazinho widocznie przejął po ojcu talent do piłki. Dalej nie jest prawomocnym piłkarzem pierwszego zespołu, jednak niewiele mu do tego brakuje. Jest powołany do bycia zastępcą Xaviego, ale potrzebuje więcej szans na wykazanie się i pokazanie swojej przydatności w klubie.
Andreu Fontàs (7) - tzw. mańkut, środkowy obrońca, który bez problemu kontroluje piłkę. Zaliczył nawet asystę przy golu Pedro w pamiętnym meczu, w którym piłkarze katalońskiego klubu odnieśli historyczne zwycięstwo z Almeríą aż 0:8. W wieku 21 lat zadebiutował w pierwszej drużynie i wyrasta na pewnego zmiennika Puyola.
Marc Bartra (6) - inny środkowy obrońca, który swoje pierwsze kroki stawiał w La Masíi. Był to dla niego ważny rok, ponieważ zadebiutował w pierwszym zespole Barcelony. Jest szybki, dobrze wyszkolony taktycznie i (co ważne) jest uniwersalnym zawodnikiem - może zatem grać na różnych pozycjach w defensywie.
Pep Guardiola (9) - wspaniały trener Barcelony w roku, którym zaliczył tylko dwie, ale jakże pamiętne porażki. Pierwsza miała miejsce w Pucharze Króla, kiedy to odpadł po dwumeczu z Sevillą, a druga wydarzyła się w Lidze Mistrzów po potyczce z Interem Mediolan prowadzonym wówczas przez José Mourinho. W tym sezonie pobił ze swoją drużyną wszelkie historyczne rekordy, będący na równi ze zdobytym w 2009 roku sekstetem.
Dziennikarze hiszpańskiej Marki postanowili podsumować mijający rok i z tego powodu wystawili noty każdemu graczowi Barcelony. Może i nie zdobyli potrójnej korony, a co dopiero sześciu trofeów, ale to właśnie rok 2010 przeszedł do historii jako ten najlepszy. Katalończycy wygrali Superpuchar Hiszpanii po dwumeczu z Sevillą, a kibice na długo zapamiętają „la manitę”, czyli zwycięstwo 5:0 z Realem Madryt. Jest to rok Messiego i Xaviego, ale także Valdésa, Piqué, Pedro oraz Pepa Guardioli.
Víctor Valdés (9) - w dalszym ciągu nabiera cenne doświadczenie. Chce ponownie sięgnąć po Trofeum Zamora, a jego rok 2010 jest rekordowy wśród wszystkich bramkarzy na Starym Kontynencie. Niewielu już wątpi, że Valdés należy do TOP5 bramkarzy na globie. I za to jest mistrzem świata.
Dani Alves (8) - skrzydłowy Blaugrany jest rozumiany przez pryzmat brazylijskiej piłki. Gra Messiego zmieniła się na przestrzeni ostatnich sezonów właśnie po przybyciu Alvesa, który jest wspaniałym i wybitnym prawym obrońcą.
Gerard Piqué (9) - stoper drużyny posiada wszystkie ważne aspekty gry: jest szybki, dobrze kontroluje piłkę, walczy w powietrzu. Dla Piqué był to niesamowity rok: mistrzostwo świata i zostanie liderem obrony Dumy Katalonii. Dojrzewa.
Carles Puyol (8) - kapitan zespołu mimo swojego wieku gra dalej tak, jakby był ubezpieczony na życie. Z biegiem lat stopniowo traci grunt pod nogami, ale dziś nikt nie ma wątpliwości co do jego wydajności. Jest wzorem dla młodych zawodników, choć jego największym zagrożeniem są kontuzje mięśni i coraz mniejsza szybkość.
Xavi Hernàndez (10) - styl Xaviego charakteryzuje całą Barceloną. Nikt nie jest lepszym przykładem na świetność Barcelony. Nawet problemy ze ścięgnem Achillesa nie zmniejszyły jego szans na zdobycie Złotej Piłki.
David Villa (8) - El Guaje nie rozpoczął dobrze przygody z Barceloną. Miał złą passę, jak wszyscy zawodnicy na początku sezonu, ale teraz decyduje o dynamice zespołu. Była gwiazda Valencii gra obecnie więcej na lewej stronie, co nie przeszkadza mu w rozgrywaniu i wykańczaniu akcji. Stał się także najlepszym partnerem dla Messiego.
Andrés Iniesta (9) - jego zmęczenie było najbardziej widoczne na początku 2010 roku, ale wykonanie zadania, jakim było zdobycie Mistrzostwa Świata w RPA, otworzyło mu drogę do chwały. Teraz najczęściej gra w ustawieniu z Busquetsem i Xavim, a gra Barçy nabrała pewnej jasności. Tylko grać, grać i strzelać gole.
Bojan Krkic (6) - jego celem jest posiadanie miana wielkiego talentu rodem z La Masíi. Guardiola dał mu dość dużo szans w spotkaniach ligowych, jak na razie jego gra jest gorsza od oczekiwań, ale trzeba wspomnieć o czterech golach jego autorstwa.
Leo Messi (10) - maszyna idealna, pod każdym względem niesamowita. 58 bramek zdobytych w kończącym się już 2010 roku mówią same za siebie. Wisienką na torcie miało być odniesienie sukcesu na Mistrzostwach Świata, jednak te plany nie wypaliły. Kandydat do zdobycia pożądanej Złotej Piłki ma dopiero 23 lata, a zdobył już prawie wszystko, co możliwe jest do zdobycia. Megacrack.
Jeffren (5) - grał w ostatnich minutach kilku spotkań, ale i tak pokazał się z dobrej strony. Zapamiętany będzie z upokorzenia Realu Madryt, kiedy to w pamiętny wieczór na Camp Nou ustalił wynik na 5:0. W przyszłości powinien być czołowym zawodnikiem Dumy Katalonii.
José Manuel Pinto (5) - cień Valdésa jest bardzo długi. Guardiola nie dawał mu za wiele szans, ale gdy już je otrzymywał, to spisywał się jak najlepiej.
Javier Mascherano (6) - miał za zadanie zastępować perfekcyjnie grającego Busquetsa. Trochę czasu zajmie przystosowywanie się do stylu Barcelony po kilku latach gry w Liverpoolu, ale powoli zbliża się do zespołu. Prawdą jest, że czegoś trzeba oczekiwać od tego piłkarza, który w końcu kosztował 22 mln euro...
Seydu Keita (6) - gracz, który nie wykorzystał największej ilości szans spośród wszystkich rezerwowych. Powoli staje się tylko alternatywną za zawodników, którzy doznali kontuzji, albo narzekają na brak formy. Reprezentant Mali to już całkiem inny piłkarz, z jednym trafieniem na koncie.
Sergio Busquets (9) - w dalszym ciągu rozwija się jak zawodnik światowej klasy. Inteligentny, błyskotliwy taktycznie, daje równowagę drużynie i zarazem kreuje grę, pozwalając kolegom na dotarcie do pola karnego rywala. Przez niego przechodzi oś obrony i ataku Barçy.
Pedro Rodríguez (9) - wywalczył na dobre miejsce w podstawowej jedenastce. Jest on zakończeniem świetnej ofensywy z Messim i Villą w roli głównej. Jest jednym z niewielu piłkarzy na świecie, który w przeciągu dwóch sezonów wspiął się na najwyższy poziom futbolu.
Gabi Milito (5) - po raz kolejny kontuzje stoją mu na przeszkodzie. Argentyński stoper jest dalej zmiennikiem numer jeden Puyola lub Piqué. Wydaje się, że nawet Fontás ma więcej zaufania od Guardioli.
Maxwell (6) - gra Brazylijczyka przez ostatnie pół roku to żadna melodia. Musi poprawić się głównie w zadaniach defensywnych oraz zdetronizować Abidala na lewej stronie obrony, co da mu szansę na grę w większej ilości spotkań.
Adriano Correia (5) - jego suma odstępnego (około 10 milionów euro) nie jest adekwatna do gry na boisku i jest ostatnim rezerwowym na liście Guardioli. Ma za sobą ciężkie i trudne czasy.
Eric Abidal (7) - dobry sezon Francuza, na stałe „osiedlił się” na lewej stronie bloku defensywnego, ale czasem występuje jako środkowy obrońca. W tym roku popełnia mniej błędów niż w przeszłości, co pozwoliło mu zyskać ważne zaufanie i podziw u trenera.
Thiago Alcàntara (6) - syn Mazinho widocznie przejął po ojcu talent do piłki. Dalej nie jest prawomocnym piłkarzem pierwszego zespołu, jednak niewiele mu do tego brakuje. Jest powołany do bycia zastępcą Xaviego, ale potrzebuje więcej szans na wykazanie się i pokazanie swojej przydatności w klubie.
Andreu Fontàs (7) - tzw. mańkut, środkowy obrońca, który bez problemu kontroluje piłkę. Zaliczył nawet asystę przy golu Pedro w pamiętnym meczu, w którym piłkarze katalońskiego klubu odnieśli historyczne zwycięstwo z Almeríą aż 0:8. W wieku 21 lat zadebiutował w pierwszej drużynie i wyrasta na pewnego zmiennika Puyola.
Marc Bartra (6) - inny środkowy obrońca, który swoje pierwsze kroki stawiał w La Masíi. Był to dla niego ważny rok, ponieważ zadebiutował w pierwszym zespole Barcelony. Jest szybki, dobrze wyszkolony taktycznie i (co ważne) jest uniwersalnym zawodnikiem - może zatem grać na różnych pozycjach w defensywie.
Pep Guardiola (9) - wspaniały trener Barcelony w roku, którym zaliczył tylko dwie, ale jakże pamiętne porażki. Pierwsza miała miejsce w Pucharze Króla, kiedy to odpadł po dwumeczu z Sevillą, a druga wydarzyła się w Lidze Mistrzów po potyczce z Interem Mediolan prowadzonym wówczas przez José Mourinho. W tym sezonie pobił ze swoją drużyną wszelkie historyczne rekordy, będący na równi ze zdobytym w 2009 roku sekstetem.
Tagi:
FC Barcelona
Pochettino: Gra z Barceloną to jakiś obłęd
Mauricio Pochettino, trener Espanyolu Barcelona, udzielił dzisiaj odpowiedzi na kilka pytań podczas konferencji prasowej poprzedzającej jutrzejszy mecz Papużek na Vicente Calderón z Atlético Madryt.
„Wszystko działa normalnie. Porażka z Barceloną nie jest powodem do wstydu. Kiedy z nimi grasz, masz wrażenie, że jesteś w dalekiej Kopenhadze” – porównywał Pochettino. Szkoleniowiec lokalnego rywala ma nadzieje na dobrą dyspozycję jego podopiecznych podczas jutrzejszych zmagań w Madrycie.
Mauricio jest zdania, że jego zespół wyjdzie na ten mecz jeszcze silniejszy niż był przed derbami stolicy Katalonii: „Samoocena jest w nienaruszonym stanie i bez względu na wynik, jaki padł w Barcelonie jesteśmy w stanie pokonać jutro Atlético na Calderón” – kontynuował.
Wydaje się, iż Pochettino na dobre przeszedł do porządku dziennego z dotkliwą porażką, jaka spotkała jego podopiecznych w starciu z Dumą Katalonii: „Jesteśmy bardzo poważni i mamy wspaniały zespół. Teraz należy wykorzystać potencjał w lidze i Copa del Rey, przy tym zachować dobry styl” – zapewniał.
Mauricio Pochettino, trener Espanyolu Barcelona, udzielił dzisiaj odpowiedzi na kilka pytań podczas konferencji prasowej poprzedzającej jutrzejszy mecz Papużek na Vicente Calderón z Atlético Madryt.
„Wszystko działa normalnie. Porażka z Barceloną nie jest powodem do wstydu. Kiedy z nimi grasz, masz wrażenie, że jesteś w dalekiej Kopenhadze” – porównywał Pochettino. Szkoleniowiec lokalnego rywala ma nadzieje na dobrą dyspozycję jego podopiecznych podczas jutrzejszych zmagań w Madrycie.
Mauricio jest zdania, że jego zespół wyjdzie na ten mecz jeszcze silniejszy niż był przed derbami stolicy Katalonii: „Samoocena jest w nienaruszonym stanie i bez względu na wynik, jaki padł w Barcelonie jesteśmy w stanie pokonać jutro Atlético na Calderón” – kontynuował.
Wydaje się, iż Pochettino na dobre przeszedł do porządku dziennego z dotkliwą porażką, jaka spotkała jego podopiecznych w starciu z Dumą Katalonii: „Jesteśmy bardzo poważni i mamy wspaniały zespół. Teraz należy wykorzystać potencjał w lidze i Copa del Rey, przy tym zachować dobry styl” – zapewniał.
Tagi:
FC Barcelona
Dziewiąte starcie z Athletic za kadencji Guardioli
Dzisiejszy mecz FC Barcelony z Athletic Bilbao będzie już dziewiątym spotkaniem przeciw temu klubowi za kadencji Pepa Guardioli.
W ciągu ostatnich trzech sezonów Barça rozgromiła Athletic aż ośmiokrotnie, raz tylko oddając punkty przy remisie. Strzeliła im 20 bramek, tracąc przy tym zaledwie 5. Ponadto, dwa mecze z dziewięciu, rozgrywane były w ramach Copa del Rey i Superpucharu Hiszpanii.
W sezonie 2008/09 zespoły spotkały się trzykrotnie, dwa razy w lidze (1:0 i 2:0) oraz raz w finale Copa del Rey (4:1) 13 maja 2009 roku na stadionie Mestalla. Był to pierwszy tytuł Pepa Guardioli. Później nadszedł czas na ligę, Ligę Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwo Świata. Ten sezon był dla Dumy Katalonii legendarny...
W następnym roku doszło do czterech starć. Dwa razy w Superpucharze Hiszpanii (dwa zwycięstwa - 2:1 i 3:0) oraz dwa razy w lidze, kiedy to Barcelona po raz pierwszy zremisowała z tą drużyną za kadencji Guardioli (1:1). Kolejny mecz zakończył się wynikiem 4:1.
Dzisiejszy mecz FC Barcelony z Athletic Bilbao będzie już dziewiątym spotkaniem przeciw temu klubowi za kadencji Pepa Guardioli.
W ciągu ostatnich trzech sezonów Barça rozgromiła Athletic aż ośmiokrotnie, raz tylko oddając punkty przy remisie. Strzeliła im 20 bramek, tracąc przy tym zaledwie 5. Ponadto, dwa mecze z dziewięciu, rozgrywane były w ramach Copa del Rey i Superpucharu Hiszpanii.
W sezonie 2008/09 zespoły spotkały się trzykrotnie, dwa razy w lidze (1:0 i 2:0) oraz raz w finale Copa del Rey (4:1) 13 maja 2009 roku na stadionie Mestalla. Był to pierwszy tytuł Pepa Guardioli. Później nadszedł czas na ligę, Ligę Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwo Świata. Ten sezon był dla Dumy Katalonii legendarny...
W następnym roku doszło do czterech starć. Dwa razy w Superpucharze Hiszpanii (dwa zwycięstwa - 2:1 i 3:0) oraz dwa razy w lidze, kiedy to Barcelona po raz pierwszy zremisowała z tą drużyną za kadencji Guardioli (1:1). Kolejny mecz zakończył się wynikiem 4:1.
Tagi:
FC Barcelona
